Aduco van Hapschaarshove (Duco)
05/06/01 - 31/01/12
Ouders: Cute Matish van Hapschaarshove X Happy Donja from Royal Rotts
HD A, ED 2, RST België

31 januari 2012

Dit is niet het einde…

Aduco van Hapschaarshove, kortweg Duco, heeft vanmorgen afscheid genomen van dit aards bestaan.

Hij werd geboren op 5 juni 2001, als zoon van Cute Matish van Hapschaarshove en Happy Donja from Royal Rotts.
Samen met zijn zus, Anouck, bleef hij in onze kennel, omdat hij - zoals wij dat soms uitdrukten – een exacte kopie in iets verkleinde vorm was van zijn papa.

Lange tijd waren broer en zus onafscheidelijk en ook in latere jaren trokken ze veel samen op. Ik herinner mij heel veel mooie en ook grappige momenten met Duco.

Wanneer Duco samen met zijn zus in de tuin speelde en het begon te regenen, dan kroop Anouck snel onder de tuintafel om droog te blijven. Oor Duco blijkbaar een uitgelezen gelegenheid om bovenop diezelfde tafel te gaan staan. Hoezo stapelrotties?

Duco wist met zijn speciale charme letterlijk ieders hart voor zich te winnen en trad vaak op als ambassadeur voor zijn ras. Ik denk dat er zowel in België als in Nederland nog heel veel mensen zullen zijn die zich die knuffelbeer zullen herinneren, zoals hij staand op zijn achterpoten zich welhaast zijwaarts door het hekwerk probeerde te wringen, om maar zoveel mogelijk fysiek contact te kunnen hebben. Het maakte hem echt niet uit wie er bij het hek stonden, al waren het wildvreemden. Iedereen werd met dezelfde vriendelijkheid begroet.

De laatste jaren van zijn leven mocht Duco doorbrengen bij Tessa en Jelle. Het zijn heel mooie jaren geweest. Jaren waarin hij zich verzekerd mocht weten van de aandacht en de liefde van Tessa en Jelle en vooral van zijn kleine vriendinnetje Zoë.
Hij zal door hen dan ook vreselijk gemist worden!

Ook Ab en Lian en hun kinderen zullen zijn logeerpartijen missen, elke keer als Gundah loops was. Het was tijdens een van die logeerpartijen dat hij met een van de jongens mee mocht naar school, als illustratie bij een spreekbeurt. Reageerden sommige kinderen aanvankelijk wat schrikachtig omdat ze hem wel “heel groot” vonden, na afloop wilden ze allemaal met hem op de foto.

Hoewel ik Duco in de afgelopen jaren niet zo heel vaak heb kunnen zien, zal ook ik hem missen.

Lieve Duco, dank je wel dat je ruim 10 jaar je leven zo gul met ons allemaal gedeeld hebt. Dank je wel voor je liefde en je warmte, voor iedere lach die je op mijn gezicht hebt getoverd.

Dank je wel voor de bijzondere manier waarop ik vannacht contact met jou mocht hebben met jouw geest en jouw hart, om alvast afscheid te nemen, want jij wist toen al dat de tijd die jou nog restte zeer beperkt was. Jouw liefde en jouw wijsheid… waren als een warme deken in een koude nacht.

Het is niet voorbij, lieve jongen. Eigenlijk begint het nu pas. Jij bent niet langer gebonden aan een aftakelend lichaam, niet langer afhankelijk van tijd en plaats. Jij bent nu één met Al Wat Is, met de goddelijke Liefde, de Universele Kracht. Jij bent nu Eeuwig Licht. Nooit zul je ons meer verlaten en nooit zul je meer moeten kiezen of je bij de een of bij de ander zult zijn.

Wij zijn intens verdrietig.
Toch is dit een dag van triomf! Het leven triomfeert, want er is geen dood, geen einde. Alleen een nieuw begin; een begin dat nooit meer eindigt.

Tessa, Jelle en Zoë, Ab, Lian en kinderen, ik wil jullie heel veel sterkte wensen, nu er zoveel donker lijkt. Onze lieve Duco is vrij van pijn en van ziekte. Onze Duco is voor altijd heel dichtbij en als je je open stelt en het hem vraagt, zal hij zelf jullie troosten met zijn liefde en warmte in jullie en in mijn hart.

 

Foto's

september 2010: uit logeren!


Vriend en vijand is het erover eens: Ik zie er nog heel goed uit voor mijn 9 jaren!


Dit "hotel" is van alle gemakken voorzien: een welvoorziene keuken mèt uitzicht (o.a. op goedgevulde schalen)
en een massagesalon met zeer vriendelijk personeel dat aan al mijn wensen tegemoet kwam!


Op excursie naar camping De Zanderij.

augustus 2010: 9 jaar, still going strong


Misschien niet meer zo speels als ik was...


maar ik ben nog altijd gek van een balletje!


Ook ben ik nog regelmatig te vinden in de vrije natuur...


er is niets zo goed voor de gezondheid, dan genieten van de rust en de schone lucht...


Zo blijf ik hopelijk nog heel lang in conditie!

mei 2010: een knuffelbeer van bijna 9 jaar


hier in Kaatsheuvel begint het een beetje te zomeren...

      
en dus geniet ik van al wat groeit en bloeit...


en van het allerliefste meisje van de Langstraat natuurlijk!

2009: acht jaar, still going strong...

          
Op mijn leeftijd is het belangrijk om aan fitness te doen,
vandaar 10 keer opdrukken...


en vooral veel boslucht snuiven!


Duco is een echte mensenvriend en vooral zijn nieuwe kleine vrouwtje heeft hij in zijn hart gesloten!


Andere woonplaats, andere tafel,
maar sommige streken verleer je niet!


Ze hebben hier in de buurt allerlei attracties...
bos...


en water, dat noemen ze een ven.
Voorlopig beperk ik mij tot genieten van het uitzicht.

2008: zeven jaren alweer...


Spelen met een balletje heb ik altijd het einde gevonden...


Ondanks mijn zeven jaren...


Als er iemand is die gooien wil, ben ik iemand die halen wil...


Lekker smoeltje...


Even poseren...
om de mensen te plezieren...


En daarna, om beiden te plezieren èn als beloning:
tijd voor een gigantische berenknuffel!


Nog even, nog heel even nagenieten van de gloriedagen.
 

 

  Nakomelingen