Gundah van Hapschaarshove
Geboren: 05/05/2007
Ouders: Zana's Babies Erik (Borro) X Baroeshka van Hapschaarshove
HD
-A

Foto's

Moeke Baroeshka was dik, heel dik. Het was dan ook niet verwonderlijk dat er elf pups geboren werden in de nacht van 4 op 5 mei. Alles was goed verlopen. Baroeshka was moe maar voldaan en lag heerlijk rustig te genieten van haar kroost, dat zich tegoed deed aan de overvloedige melk van hun Moeke. De werpkist was verschoond, de hulp naar huis en om half twee had ik nog even de dierenarts wakker gebeld om te overleggen of we met controle konden wachten tot de volgende ochtend, of niet. Gezien het vlotte en probleemloze verloop van de hele bevalling vond dokter Hilde het geen probleem om eerst nog wat uren te gaan slapen. Ook ik legde mij daarom ter ruste.
Net in de eerste slaap werd ik gewekt door een hevig gepiep. Een pup die de weg kwijt was waarschijnlijk. Ik stond op om het kleine ding te helpen. Er was er inderdaad eentje achter moeder terecht gekomen. Ik pakte hem op en legde hem terug bij moeders tepels. Maar in het schemerdonker en bij het licht van de rode lamp zag ik dat er nog iets lag in de buurt van Baroeshka's vulva. Waarschijnlijk nog een nageboorte, dacht ik. Ik pakte het op om weg te gooien, maar... Behalve een nageboorte had ik ook nog een pup in de hand! Nog helemaal nat van de geboorte was ze - een teefje. Droogwrijven, wegen, bandje om: paars.
Het nakomertje groeide net zo voorspoedig op als haar broertjes en zusjes en al gauw viel de beslissing: ze heet Gundah en blijft lekker bij mij.
Op de hondenschool bleek Gundah een vlotte leerling en na de puppyklas en de A-klas, mocht ze dan ook meteen doorstromen naar de C-klas. Alles zag er veelbelovend uit, maar het liep anders...
Ik verhuisde terug naar Nederland en Gundah was een van de honden die zou "meeverhuizen", zij het naar een ander adres. De bedoeling was nog steeds ook met haar een keer een nestje te fokken. Echter, in Nederland zijn de regels anders dan in Belgi. Een ontbrekende uitslag bij een van haar voorouders bleek de oorzaak te zijn waarom er met Gundah niet gefokt zou mogen worden binnen de regels van de NRC. Heel spijtig, maar het is zoals het is...
Gundah is en blijft een prachtige en vooral sociale hond, de lieveling van Tessa, Jelle en Zo (en ook een beetje van Ab en Lian) en ik... ik zal haar nooit vergeten. Zij heeft voor haar hele leven en ver daar voorbij voor altijd een plek in mijn hart!

Zomer 2012: Ik heb een (pleeg-)kind!


'k zal hem eerst even voorstellen: Hij heet Spike (in de wandelgangen)...

 
Natuutlijk moet zo'n kind nog heel veel leren...


Maar laat dat maar aan mij over!

 
Zo leert hij wat vertrouwen is...


En dat er een tijd is om te rusten.

 
Maar ook spelen doen we heel vaak samen.
Wij zij een duikboot!


Kennen jullie Zo al?
Kleine meisjes wordengroot!

         
Ik wil ook weleens alleen op de foto...


Tenslotte ben ik gewoon het bekijken waard!

12 februari 2012: lang verwachte sneeuw:


Als sneeuw geen lach op je snuit weet te toveren,
wat kan dat dan wel?

 
Echt waar, al die witte zooi... het maakt dat ik spelen wil... rennen en de bal pakken...


En ondertussen? Blijf ik lachen... lachen... almaar lachen!

23 april 2011: waterpret!


Het is prachtig weer, maar in dit gekke land weet niemand hoe lang.
Profiteren dus!

17 april 2011: we trekken er op uit!


De paden af... de velden in...
Vooruit met frisse moed
!

      
Niet alleen de paden, de lanen en de velden... ook de sloten en beekjes...


Ja ja, de mensen willen ook aandacht op hun tijd!

Ergens in het vroege voorjaar van 2011


Lijk ik niet vreselijk veel op papa?


Goed dan... en ook een beetje op mama.

 
Op de foto met mijn allerliefste dinnetje... helemaal goed toch?
Wij horen voor altijd bij elkaar: Zo en ik!

9 augustus 2010: driejarige deerne in het bos


Zeg baasje, ga je dat balletje nu nog gooien?


En... Aktie!!!


Even laten zien van wie ik een dochter ben.


Waar is dat balletje nou?


Ah, daar zie ik wat.

         
In het bos kun je eindeloos rennen en spelen!


Kijk eens papa... Net als jij!


Papa... ik lijk steeds meer op jou...


Maar ook nog steeds op mama.

17 mei 2010: Het is lente! En ik ben al drie jaar...

Het staat me goed, dat zonnetje...


En met wie zou ik mijn blijdschap beter kunnen delen dan met mijn beste vriendin, Zo,
en met mijn dikke vriend en oom Duco?

9 Maart 2010: Eindelijk weer zon

Over twee maanden ben ik 3. Dat wordt een feestje!


Maar nu ben ik eerst nog even aan het spelen in de Loonse en Drunense Duinen.


Genieten van het fantastische uitzicht hier!

December 2009: dik 2 jaar

Sneeuwpret


Een tuin vol van dat gekke witte spul.


Samen met mijn nieuwe broer Batish (ook een Hapschaarskind) in het bos...


0f thuis in de tuin, onafscheidelijk!


met de blik in de verte...


Nog altijd een lekker koppie...


Herinneringen aan papa worden opgeroepen.

8 oktober 2009: Twee jaar, op weg naar drie

Gundah is helemaal thuis in Beverwijk...


en samen met haar 'nieuwe zusje' (rechts) wil ze best even poseren voor een paar mooie plaatjes.


Aardig koppie...


Wat er ook van Gundah verlangd wordt, ze blijft vrolijk!


Even oefenen voor de show.


Even tussendoor stoom afblazen en...


ja, de voorliefde voor ballen heb ik van papa gerfd.


Nog even een paar portretjes.


Nog even lekker sjorren met Chiva.


Tot besluit nog eentje voor het mooi.

24 mei 2008: CAC-show BRK te Geel-Stelen
 
Je verwacht er heel wat van, zo'n dagje show, maar...
mooi staan en wachten, veel meer stelt het niet voor!


Die meneer daarginder schijnt heel belangrijk te zijn,
want telkens als hij naar ons kijkt wordt vrouwtje een beetje nerveus...

 
Nou, dan zal ik maar meedoen en zo lief mogelijk naar hem kijken...

10 april 2008, Gundah nadert haar eerste verjaardag
 
Lekker rennen in het bos, maar wel in de gaten houden of mijn mensen wel volgen...


Even samen met Emper op de foto...

 
H mama, wacht! Wij komen gezellig bij je zitten!


Levert dat geen gezellig plaatje op?

3 maart 2008, Gundah is 10 maanden:

Een uitstapje naar het bos, je kijkt er altijd weer naar uit...

         
Alleen dat poseren iedere keer...


Hebben ze nu nog niet genoeg foto's?

              
Soms krijg ik er zo genoeg van...
Ik heb daar ook helemaal geen tijd voor, want...


In het bos is van alles te beleven...

              
In het bos zijn de wilde dieren...
(als ik er ben in ieder geval)!


Ze zeggen dat ik op oma Donja lijk...
Ze zeggen...
ze zeggen...
ze zeggen zoveel...

8 februari 2008, Gundah is 9 maanden:

Als het uitzicht maar interessant genoeg is
- en welk beestje is dat niet -
dan wil ik echt wel op mijn mooist gaan staan.


In de camera kijken?
Ben je gek...

 
Maar ik ben niet voor niets een kind van papa Borro (Zana's Babies Erik)...
Er moet dus vooral lekker gedraafd en gesprongen worden.


Ok, nog eentje dan...
maar mijn geduld raakt wel zo zoetjes aan op hoor!

Fleurus, 2 december 2007
 
2 december: over drie dagen ben ik 7 maanden oud... 
Ter ere daarvan (?) mag ik met vrouwtje mee naar een show,
maar iemand heeft het verkeerd begrepen en er shower van gemaakt, een echte hemeldouche...


Als goedmakertje gaan we de dag erna naar het bos.

 
Tjonge, hier is echt veel lol te beleven!

 
De hondenschool, dat is ook voornamelijk lol beleven!

 
maar vooral... steeds weer terug naar vrouwtje, want daar is het pas echt top!


Op de kermis, maar wat of liever: wie is nu precies de attractie?

 
Zonnebloemen voor een zonnig kind!


Ook in een vreemde omgeving is Gundah direct thuis!

 
Hier kun je naar hartenlust rennen en spelen...


Voetballen...

 
Verstoppertje spelen...


Op de Hondenschool
doe je vrouwtje geen groter plezier
dan laten zien dat je alles veel beter en sneller begrijpt dan zij.

 
Lekker ravotten met broertje Gonzo, maar toch altijd vriendjes hoor...


ook al ziet het er soms nog zo vervaarlijk uit!

Resultaten   Stamboom